[SF]Hyukjae X Sungmin
Present & Write : ~Sungmin_Numpyon~
“แง่มๆๆ”เสียงเขี้ยวขนมของเจ้าตัวอ้วนที่นั่งจ้องทีวีตาเขม็งไม่สนใจคนรอบข้างที่กำลังวุ่นวายกับการจัดการตัวเองก่อนไปทำงาน
“ซองมิน อยู่บ้านกับฮยอกดูแลบ้านด้วยนะ”ลีดเดอร์ของเอสเจพูดขึ้นในขณะที่กำลังผูกเน็คไทให้คังอิน
“(-_-)(_ _)(-_-)”ซองมินพยักหน้าตอบรับโดยไม่หัวหน้าไปมองลีดเดอร์แม้แต่น้อย
“แล้วฮยอกไปไหนอะซองมิน”ดงแฮเดินมาเกาะโซฟาที่ซองมินนั่งอยู่
“ยังไม่ตื่นเลย นอนอืดเป็นลิงเน่าอยู่ในห้องแน่ะ”ซองมินพูดแล้วหยิบขนมเข้าปาก
“เอาแต่กินอย่างเดียวนะนายเนี่ย”ฮยอกที่เพิ่งเดินออกมาเห็นทั้งคู่สนทนากันเมื่อกี้เลยสอดแทรกขึ้น
“ก็ยังดีกว่าลิงนอนขึ้นอืดอย่างนายแล้วกัน”ซองมินรีบสวนกลับอย่างทันควัน ทั้งๆที่ปากยังเขี้ยวขนมเอาไว้เต็มปาก
“ไอ้อ้วน”ฮยอกแจพูดแล้วเดินมาเกาะโซฟา
“ลิงขึ้นอืด”ซองมินหันควับมาว่าฮยอก
“ไอ้อ้วน” “ลิงขึ้นอืด”
“นี่พวกนาย เลิกทะเลาะกันได้แล้ว”คังอินตะโกนมาแต่ไกลทำให้ทั้งสองคนเงียบแล้วหัวมามองหน้าคังอิน
“เงียบไปเลยพี่หมีบ้า”ทั้งสองพูดขึ้นมาพร้อมกัน
“เอาเหอะๆ ไปทำงานกันได้แล้ว”อีทึกพูดขึ้นมา
“งั้นดูแลบ้านดีๆนะ”อีกทึกพูดทิ้งท้ายแล้วเดินออกไปพร้อมกับทุกคนที่เหลือหลังจากทุกคนออกไปแล้วฮยอกก็นั่งลงข้างๆซองมินแล้วเอนหัวลงที่ตักของซองมิน
“อะไรของนาย มานอนตักฉันทำไม”ซองมินพูดแล้วเอาถุงขนมฟาดหัวฮยอกแจ
“อ้วน”ฮยอกพูดเสียงอ้อนๆ
“หือ”ซองมินตอบสั้นๆแล้วมองฮยอก
“จ๊วบ”ฮยอกจับนิ้วซองมินที่เปื้อนขนมมาดูด เล่นเอาซองมินหน้าแดงไปเลยทีเดียว
“ฮยอกอะ ทำอะไรเนี่ย”ซองมินว่าพร้อมดึงมือตัวเองออกมา แล้วดูดนิ้วที่ฮยอกพึ่งดูดไป
“เหอะๆ”ฮยอกหัวเราะกับการกระทำของคนรัก
“ขำอะไรนักหนา หึ ลิงบ้า”ซองมินพูดเขินๆ
“ก็ขำอ้วนนั่นแหละ”ฮยอกพูด
“เชอะ”ซองมินพูดงอนๆแล้วทำแก้มพองลม
“ฟักทองพองลม 555+”ฮยอกพูดแล้วบีบแก้มซองมิน
“เชอะ ไอ้ลิงเงือกบาน”ซองมินพูดหยิบหมอนมาฟาดที่หน้าของฮยอกที่ยังหัวเราะไม่เลิก
“พอแล้ว อ้วน เจ็บนะ”ฮยอกว่าแล้วเอามือปิดหน้า
“มาว่าเขาก่อนทำไมล่ะ”ซองมินก็ยังคนงอนไม่เลิก
“น่ารักออก”ฮยอกพูดแล้วดึงซองมินมาใกล้ๆ ซองมินหน้าแดงแจ๋ ซองมินกดปากของตัวเองลงประกบกับปากของฮยอกแจ ความร้อนวของลมหายใจถูกส่งผ่านไปยังคนทั้งสอง สิ่งที่รุกล้ำเข้าไปในปากของทั้งสองพันกันอย่างนัวเนียโดยไม่มีท่าทีที่จะออกห่างจากกันซองมินเริ่มหายใจหอบถี่ๆ ฮยอกจึงถอนปากออก
“เป็นอะไรมากไหม อ้วน”ฮยอกถามคนรักอย่างเห็นห่วง แต่ก็ไม่วายจะกวนประสาท
“ไม่เป็นไรๆ”ซองมินตอบนิ่งๆ แล้วยิ้มให้ฮยอกแจ
“หิวไหม”ซองมินถามฮยอกเพราะพึ่งนึกได้ว่าฮยอกยังไม่ได้กินอะไรเลย
“หิวสิ หิวมากด้วย”ฮยอกพูด
“งั้นก็ลุกสิ ไม่ลุกแล้วฉันจะไปทำให้นายกินได้ไหม”ซองมินพูดแล้วตบหน้าผากฮยอกจนฮยอกยอมลุกขึ้นมาจากตัก
“อ้วนใจร้าย เขาเจ็บนะเนี่ย เดี๋ยวไม่หล่อนะเนี่ย”ฮยอกพูดแบ้วลูบหน้าผากเบาๆ
“ไม่หล่อก็เรื่องของนาย”ซองมินพูดแล้วลุกจากโซฟา
“ถ้าผมไม่หล่อ ซองมินยังจะรักผมไหม”ฮยอกถามซองมินที่ยืนนิ่งอยู่
“…….”ซองมินไม่ได้พูดอะไรแล้วรีบจ้ำอ้าวไปที่ห้องครัว ปล่อยให้ลิงนั่งเกาหัวอยู่ในห้องรับแขก
“นี่ๆ อ้วน ตอมมาก่อนสิ”ฮยอกที่เพิ่งนึกได้ว่าตัวเองรอคำตอบอยู่รีบวิ่งตามซองมินไปที่ห้องครัว แล้วไปยืนกอดเอวซองมินไว้
“เกะกะน่าฮยอก มาเกาะอย่างนี้ ฉันทำอะไรไม่สะดวก”ซองมินพูดแล้วตีมือฮยอก “ก็ตอบมาสิ”ฮยอกพูดอ้อนๆ
“ไปนั่งรอในห้องรับแขกก่อนไป๊”ซองมินที่เริ่มโมโหเพราะความทะเล้นของลิงอันเป็นที่รักของเขาเอ็ดขึ้น
“ไปก็ได้ อ้วนใจร้าย”ฮยอกเดินออกมาจากห้องครัว กลับไปนั่งที่โซฟาแล้วหยิบถุงขนมที่ซองมินกินเมื่อกี้มานั่งกินต่อ. . . . .หลังจากที่ทั้งสองกินข้าวกันเรียบร้อย ทั้งสองก็ออกไปเดินซื้อของที่ตลาดกันจนถึงงเย็น พอกลับมาก็พอว่าทุกคนกลับมาถึงบ้านกันหมดแล้ว
“ไปไหนกันมาเนี่ย บอกให้อยู่เฝ้าบ้านแท้ๆเลยนะ”ลีดเดอร์ที่มาพบว่าไม่มีใครอยู่บ้านก็เอาแต่บ่นๆๆๆ จนทั้งสองคนอยากวิ่งหนีออกจากตรงกัน แต่หาทำได้ไม่ เพราะมีคังอินมายืนขวางไว้พร้อมกับเป็นกองหลังหนุนลีดเดอร์
“นั่นสิๆ”คังอินพูดไล่หลังทึกมา
“ขอโทษครับพี่ ผมกับฮยอกออกไปตลาดมาน่ะครับ”ซองมินพูดแล้วเดินเอาของไปเก็บไว้ในครัว โดยมีฮยอกเดินตามหลังไปติดๆ
“คราวหลังจะออกไปไหนก็โทรบอกกันมั่งสิ ชอบทำให้คนอื่นเขาเป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย”อีทึกพูดแล้วกุมขมับด้วยความเหนื่อยใจวันนี้ทั้งซองมิน อีทึก และฮันกยอง ผู้เป็นแม่บ้าน(ซะไม่มี)ก็ช่วยกันทำอาหารให้ลิงๆที่เหลือรับประทานในมื้อเย็น และมีฮยอกแจ คังอิน และซีวอนช่วยจัดโต๊ะอาหาร. . . หลังจากที่ทุกคนกินข้าวมื้อเย็นเสร็จแล้ว ต่างจนก็ต่างแยกย้ายไปทำกิจธุระส่วนตัว คิบอมก็นั่งดูทีวีอยู่กับดงแฮ ฮันกยอง ซีวอนและฮีชอล ลีดเดอร์ก็กำลังเล่นคอมอยู่กับคังอิน ชินดงก็ไปหาขนมกินในครัว เยซองกับเรียววุคก็แยกย้ายไปอาบน้ำ คยูที่หลับไปแล้ว และซองมินกับฮยอกแจที่อยู่ในห้องกันสองต่อสอง
“โอ้ย ฮยอกเบาๆสิ เจ็บนะ”ซองมินอุทานขึ้น
“ทนหน่อยสิ”ฮยอกพูดเหมือนบ่นซองมินเรียววุคที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จออกมาได้ยินเสียงร้องของซองมินก็รีบเอาหูแนบประตูพร้อมกวักมือเรียกทุกคนที่เหลือมาฟัง
“ฮยอกอ่า มันใหญ่นะ ทำเบาๆหน่อยสิ”ซองมินก็ยังคงบ่นไม่เลิก
“ไม่ใช่ใหญ่อย่างเดียวนะเนี่ย ยาวด้วยล่ะ”ฮยอกพูดไล่หลังซองมินมา
“ลึกน่าดูเลยอะ”ซองมินพูด “อะไรวะ ไอ้สองคนนี้ ทำกันแต่หัวค่ำเลย”คังอินพูดขึ้นมาก่อนเพราะไม่อาจจะทนไหว
“ฮยอกเขาอยากได้น้ำอะ”ซองมินพูดขึ้นหลังจากเงียบไปซักพัก
“อือ เดี๋ยวเอาให้นะ”ฮยอกพูด
“โหๆ มีให้น้ำกันด้วยอะ”ชินดงพูดในขณะที่ปากเต็มไปด้วยขนม ทั้งหมดกำลังเมาส์กันอย่างเมามันโดยไปรู้เลยว่าฮยอกกำลังจะออกมาจากห้อง
“แกร๊กๆ”ฮยอกเปิดประตูออกมาก็พอกับทุกคนที่มายืนอยู่หน้าห้องตน บางคนก็ยังเอาหูแนบประตูอยู่
“นี่ พวกนาย มาทำอะไรกันอยู่ตรงนี้เนี่ย”ฮยอกถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นทุกคน
“นายนั่นแหละทำอะไรอยู่ ใส่บ็อคแค่ตัวเดียวเนี่ย”เยซองที่เงียบมานานพูดขึ้น
“ใช่ครับๆ”เรียววุคที่แสนไรเดียวสาถามฮยอกอย่างสงสัย
“ฉันกำลังจะไปห้องครัว”ฮยอกตอบ
“ไม่ใช่เรื่องน้านๆ”ดงแฮพูด
“แล้วเรื่องอะไรล่ะ”ฮยอกเกาหัวงงๆ
“พวกฉันหมายถึงนายทำอะไรกับซองมินอยู่”คังอินพูดขึ้น
“อ๋อ ฉันแค่ทำแผลให้ซองมิน ซองมินเขาโดนมีดบาด ทำไมหรอ”ฮยอกพูดแล้ว ถามทุกคนกลับอย่างไม่เกทการกระทำของทุกคน(คิดอะไรกานอยู่ๆ เหอะๆๆ คนอ่านอะๆ)
“แล้วอะไร มินขอน้ำ”อีทึกถาม
“อ๋อ ซองมินเขาอยากกินน้ำ ผมเลยจะไปเอาให้”ฮยอกพูด
“โถ่ นึกว่ามีอะไร”ทุกคนพูดแล้วแยกย้ายไปทำกิจวัตรประจำวันของตัวเองโดยปล่อยให้ฮยอกยื่นทำหน้าเหมือนลิงโดนแย่งฟักทอง
“อะไรกันวะเนี่ย”ฮยอกยืนเกาหลัวแล้วเดินไปเอาน้ำมาให้ซองมิน “ทำไมไปนานจังเลย”ซองมินถามฮยอกที่เพิ่งกลับเข้ามาให้ห้อง
“ป่าวหรอกจ๊ะ ขอโทษทีทำให้รอนะ”ฮยอกพูดแล้วเอาขวดน้ำเย็นแนบแก้มซองมิน
“ฮยอกอ่า เขาเย็นหน้านะ”ซองมินพูดแล้วเอามือลูบแก้มตัวเอง ฮยอกเห็นการกระทำของคนรักก็อดไม่ไหวรีบหอมแก้มของคนรักไปฟอดใหญ่ๆ
“ฮยอกบ้า”ซองมินพูดแล้วตบแก้มฮยอกเบาๆพร้อมกับยกน้ำดื่มเข้าปากเป็นการแก้เขิน
“อ้วนมือหนัก :- -:”ฮยอกทำหน้ามู่ทู่ใส่ซองมินแล้วยิ้มส่งเหงือกไปให้ซองมิน
“ฮยอก เขาจะลดความอ้วนดีไหม”ซองมินพูดพร้อมกับเอานิ้ววนๆอยู่บนปากแก้วน้ำ
“ทำไมล่ะ ถ้ามินลดความอ้วน เขาก็เรียกมินว่าอ้วนไม่ได้สิ ไม่เอาหรอก”ฮยอกพูด
“ทำไม่เหงือกชอบเรียกเขาว่าอ้วนล่ะ”ซองมินถาม
“แล้วทำไมอ้วนชอบเรียกเขาว่าเหงือกล่ะ”ฮยอกถามซองมินกลับ(อะไรกันเนี่ยพวกแกไอ้เหงือกอ้วน) “ก็ฟังแล้วมันสมกับนายดีนี่ ฟังดูน่ารักออก”ซองมินพูด
“ก็เหมือนกันแหละ ฉันว่าอ้วนมันฟังน่ารักดีออก”ฮยอกพูด
“อือ….”ซองมินกดริบฝีปากลงบนแก้มของฮยอกแล้วรีบล้มตัวลงนอนคุมโปงหันหน้าหนีฮยอก ปล่อยให้ฮยอกนั่งเอ๋อลูบหน้าตัวเอง
“เดี๋ยวดิอ้วน มาหอมแก้มเขาแล้วจะหนีหลับได้ไง”ฮยอกว่าแล้วพยายามดึงผ้าห่มออกแต่ซองมินก็ลั้งผ้าห่มไว้จนแน่น จนในที่สุดฮยอกก็ดึงผ้าห่มออกมาจากซองมินได้
“รักฉันไหม ซองมิน”ฮยอกขึ้นคล่อมตัวซองมิน
“รักสิ”ซองมินตอบเขินๆ “ถ้าฉันไม่หล่อแล้วจะรักไหม”ฮยอกถามต่อ
“ไม่ว่ายังไงฉันก็จะรักลิงเหงือกบานตลอดไป”ซองมินตะโกนออกมาดังพอควร
“ถ้าฉันเหงือกไม่บานล่ะ”ฮยอกยังคงถามต่อไป
“รักๆๆๆ ไม่ว่านายเป็นยังไง ฉันก็รักนาย”ซองมินพูดแล้วส่ายหน้าไปมา
“งั้น……”ฮยอกพูดแล้วเงียบไป
“หือ อะไรหรอ”ซองมินถามแล้วส่งสายตาแบ๊วใส่ฮยอก
“ฉัน ขอนะ”ฮยอกพูดเสียงหื่นๆแล้วจัดการถิดเสื้อผ้าซองมินออก
“เห้ย ไอ้ลิงเหงือกบาน เดี๋ยวก่อนสิ”ซองมินพยายามขัดขืนสุดกำลัง แต่หาสู้ลิงได้
“ไม่เดี๋ยวแล้ว”ฮยอกพูดแล้วจัดการทำกิจของตัวเองต่อ
“อ่า ในที่สุดก็จ๊ะทึงจากันจริงๆด้วย”ดงแฮพูดขึ้น คนอื่นๆก็พยักหน้ารับกันหมด
“อะไรของด๊งครับ จ๊ะทึงจา”คิบอมที่เงียบมาตั้งแต่ต้นพูดขึ้น(เด็กน้อยคิบอมเอ้ย)
“ก็อย่างงั้นๆไง”ดงแฮพูดแล้วเอามือตบประกบกันซ้ำๆสองสามที
“อ๋อ”คิบอมพูดแล้วพยักหน้า
“เข้าใจแล้วใช่ปะ”ดงแฮถาม
“อือ”คิบอมพยักหน้ารับ
“เราไปทำกันมั่งไหมครับด๊ง”คิบอมถามด๊ง
“บ้าหรอ”ด๊งแฮหน้าแดงแล้วตบไหล่คิบอม
‘ฟักทองอ้วนลูกเนี่ย ของผมนะครับ ห้ามใครมาแย่งของผมนะ’
------------------The End---------------
0[
edit @ 29 Oct 2007 18:05:40 by v(^^)
